تا کنون پیرامون جنگ ایران و عراق، کتاب، مقاله، گزارش و ... فراوان نوشته شده است، اما سوال اساسی اینجاست که به واقع؛ "هدف از نوشتار و گفتار درباره جنگ چیست؟" پاسخ به این پرسش مشخص خواهد کرد که چه باید گفت؟ و آنچه هم اکنون انجام می‌شود، از چه مزّیت یا کاستی‌هایی برخوردار است؟

الف) بر اساس سه ملاحظه می‌توان برای انتشار کتاب و مقاله اقدام کرد و یا درباره جنگ سخن گفت :

1- بیان ارزش‌های حاکم بر تفکر- رفتار مسئولین و فرماندهان و سلوک رزمندگان. (هم اکنون انتشار کتاب خاطرات غلبه کرده است)

2- بررسی درس‌ها و دست‌آوردها برای شرایط مشابه تهدید- جنگ. (تقریباً هیچ متن قابل توجهی منتشر نشده است)

3-  تجزیه و تحلیل یک واقعه تاریخی- سیاسی و نظامی برای فهم عمیق و کامل‌تر از جنگ. (متون مناسب هنوز قابل مشاهده نیست)

ب ) گزارش مستند و تحلیلی درباره حوادث تاریخی، نیازمند چند اقدام و روش اساسی و مناسب است:

1- مقابله با تحریف و مبالغه گویی. (انجام نمی شود)

2- اجتناب از اختلاف و مناقشه در طرح زحمات نیروهای مسلح در جنگ. (مدیریت نمی‌شود)

3- ایجا ظرفیت نقدپذیری و گفتگو درباره موضوعات و مسائل جنگ. (طراحی و مدیریت نمی‌شود)

4- تبیین و تدوین متون آموزشی عمومی- تخصصی برای مردم و محافل آکادمیک. (کار اساسی نشده است)

 بدون اسناد مکتوب، راویان و محققان و فرماندهان جنگ و مهمتر از همه؛ جسارت، تعقل، تعمق، پشتکار و سخت کوشی، نمی توان پرده از حقایق تاریخی برداشت.