عملیات کربلای چهار در سوم دیماه سال 1365، در منطقه جنوب و جنوبشرقی بصره انجام شد. با وجود اهمیت عملیات کربلای چهار، تاکنون هیچگونه اثر مستقلی، به صورت مقاله یا کتاب برای بررسی عملیات منتشر نشده است. احتمالا یکی از مهمترین عوامل موثر در بی توجهی به عملیات کربلای چهار، شکست عملیات در همان ساعات اولیه است، در حالیکه این موضوع بسیار مهم است و باید دستمایه پژوهش قرار بگیرد. در عملیات کربلای چهار بعنوان راوی قرارگاه خاتم الانبیا در کنار فرمانده کل سپاه، سردار محسن رضائی حضور داشتم و در حال ضبط گزارشها بودم. لحظه به لحظه گزارش وضعیت پیشروی نیروها، از یگانهای عمل کننده به فرماندهی کل عملیات ارسال می شد. شواهد و قرائن ناظر بر هوشیاری کامل دشمن بود. با گذشت نزدیک به دو ساعت از زمان عملیات، این موضوع روشن شد که دشمن هوشیار بوده و عملیات لو رفته است. آقا محسن در واکنش به این وضعیت گفت: «عملیات از رده بکلی سری لو رفته است». این عبارت را فقط یکبار بکار برد و هیچگاه فرصت نشد از ایشان سئوال شود، چرا به این نتیجه گیری رسیدید؟ علت لو رفتن عملیات چه بود؟  

  در صورتیکه عملیات کربلای چهار به پیروزی می رسید، قوای نظامی ایران با عبور از رودخانه اروند، از منطقه جنوب و جنوبشرقی بصره، از طریق ابوالخضیب وارد این شهر استراتژیک ( بصره) می شدند. تحول یاد شده، با توجه به اینکه فاو در اختیار نیروهای خودی بود، جنوب عراق را با همه برتری های ژئوپلتیک آن، از بصره تا ام القصر و فاو، در اختیار ایران قرار می داد. پیروزی نظامی در عملیلات کربلای چهار، پس از تصرف فاو، و دستاوردهای آن، عراق را برای ادامه جنگ، از نظر سیاسی و نظامی، در شرایط بسیار دشواری قرار می داد.

   توضیح یاد شده ناظر بر اهمیت عملیات کربلای چهار است که با وجود شناسائی و طرح ریزیهای دقیق طی چندین ماه متوالی، و فراهم آوردن امکانات و 250 گردان نیروی رزمنده پای کار، به دلیل شکست عملیات، هیچ گاه درباره اهمیت و ویژه‌گی‌های این عملیات، همچنین دستاوردهای احتمالی آن در صورت پیروزی، سخن گفته و یا مطلبی نوشته نشده است. نظر به اینکه عملیات کربلای چهار در حدفاصل دو عملیات فاو ، (از 21 بهمن سال 64 تا 10 اردیبهشت سال 65) و کربلای پنج( از 18 دیماه سال 65 الی بهمن همان سال) قرار گرفته است، و هر دو با پیروزی به پایان رسیده، شاید ملاحظه یاد شده نیز در نادیده گرفتن این عملیات بی تأثیر نبوده است. نظر به اینکه عملیات کربلای چهار، آخرین عملیات آبی- خاکی ایران با عبور از رودخانه اروند بود، لذا می توان از این عملیات، بمثابه اوج نبوغ و خلاقیت فکری در طراحی و اجرای یکی از پیچیده ترین عملیاتهای نظامی در جنگ، حتی در مقایسه با عملیات فاو، نام برد.

   اندیشه اولیه برای انتخاب منطقه و طراحی عملیات، از نظر سیاسی تابع این هدف بود که؛ پس از پیروزی در فاو، یک پیروزی بزرگ دیگر مورد نیاز است تا استراتژی ایران، برابر نظر آقای هاشمی بعنوان فرمانده عالی جنگ، مبنی بر کسب یک پیروزی استراتژیک و اتمام جنگ، به نتیجه برسد. از نظر نظامی، تجربیات عملیات در فاو، به شکل پیچیده‌تری در عملیات کربلای چهار مورد استفاده قرار گرفت، و در صورتیکه عراق نسبت به عملیات کربلای چهار غافلگیر و همانند فاو، منطقه تصرف و تثبیت می شد، روند تحولات جنگ صورت دیگری به خود می گرفت، چنانچه با شکست این عملیات نیز چنین شد. در عین حال پافشاری آقای هاشمی برای انجام یک عملیات پیروز، همچنین ابتکار عمل و خلاقیت فرمانده کل سپاه، در مجموع موجب طراحی و اجرای عملیات کربلای پنج، و کسب پیروزی در منطقه شرق بصره شد.