http://s3.picofile.com/file/8217670300/a_s_n_hosseini.jpg

اشاره:

   با انتشار یادداشت «پس از سه سال!!»، در باره مندرجات سایت و درخواست از مخاطبین و صاحب نظران برای نقد آن، امیر سیدناصر حسینی، جانشین محترم پیشین نیروی زمینی ارتش و جانشین کنونی هیئت معارف جنگ شهید صیاد شیرازی، یادداشتی را ارسال کرده اند که حاوی نکات قابل توجهی است. در واقع تبیین ایشان از یادداشت های منتشر شده در سایت و تعیین فهرست پیشنهادی برای نقد و بررسی، بسیار مغتنم است و باید مورد توجه و اهتمام قرار بگیرد ...

                                       **********

   برادر عزیز سردار درودیان، سومین سالگرد افتتاح سایت خود را در حالی جشن می گیرد که مشتاقان زیادی مباحث و حوادث جنگ ایران و عراق را دنبال می کنند و معتقدند مقاومت موجود در منطقه زاییده ایده ها، افکار و عملکرد رزمندگان اسلام در جنگ ایران و عراق است. از ارزش های این سایت همین بس که در مورد اتفاقات دفاع مقدس واکاوی می کند. اگر نگویم تنها، شاید کمتر رسانه ای در داخل حاکمیت، اینگونه خالصانه، دلسوزانه و کارشناسانه حوادث، وقایع و روایات دوران جنگ را به نقد نشسته است و نظرات صریح دیگر کارشناسان و منتقدین را نیز منتشر می نماید. ناگفته پیداست که موضوعات و سوژه های زیادی مورد مناقشه کارشناسان این حوزه قرار دارد که طبعاً بحث و تبادل نظر در مورد آنها به قوت نظریات دفاعی در داخل خواهد انجامید و چه بسا توضیحات بیشتر به اقناع برخی منتقدین منجر خواهد شد. بحث های ادامه دار در این سایت در سه سطح تاکتیک، عملیات و راهبرد می تواند باشد. اگرچه تاکنون غالباً موضوعات مطرح شده راهبردی بوده است. بحث و بررسی پیرامون ضعف و قوت عملیات های گوناگون در هشت سال جنگ ایران و عراق و تاکتیک های بکار گرفته شده توسط نیروهای مسلح دو کشور و بررسی توفیقات و ناکامی فرماندهان همواره بر غنای مطالب خواهد افزود.

علوم و دانش نظامی، اصول و قواعد جنگی مثل هر علم دیگری جزء میراث بشری است. تجارب بدست آمده از صحنه های نبرد در طول تاریخ زندگی بشر و طی قرون متمادی، تبدیل به علم جنگ شده که در غالب مدارس نظامی و دانشگاه های جنگ تدریس می شود. و هیچ ملتی از این علوم بی نیاز نیست و همواره ارتش ها در خلال و یا پس از هرجنگی بدنبال دستیابی به روش های جدید اعمال شده هستند. با این حال هنوز بین کارشناسان دفاع مقدس و برخی مسؤلین نظامی کشور این بحث وجود دارد که آیا ما با استفاده از علوم نظامی، کلاسیک و علمی جنگیدیم یا غیرکلاسیک و انقلابی؟!! و هنوز تعریف درستی برای این واژه ها ارائه نشده و طبعاً برخی محققین و دانشجویان این عرصه در شک و شبهه و سرگردانی بسر می برند.

در ابعاد راهبردی، موضوعاتی چون «نحوه تأمین نیروی انسانی برای جنگ های فرسایشی مثل جنگ ایران و عراق» و صحت عملکرد ما در آن دوره و نتایجی که گرفتیم، هنوز محل بحث است. چرا که با همه تعریف و تمجیدی که از شرکت کنندگان در جنگ ایران و عراق و نیروهای داوطلب بسیجی داریم ولی بموازات همین توصیف ها، فرماندهان دوران جنگ بویژه فرماندهان سپاه همواره علت بسیاری از ناکامی ها را کمبود نیروی انسانی و کارآمدی آن در جنگ ذکر می کنند و معمولاً نحوه تأمین نیروی انسانی جنگ را در ایران و عراق مقایسه می کنند. طبعاً دوگانگی نیروی انسانی در جنگ ایران و عراق، همواره مورد اعتراض فرماندهان ارتشی نیز بوده است و موضوعات دیگری از این دست مثل: نحوه تأمین منابع پشتیبانی از جنگ تحمیلی هنوز محل بحث است که چرا نتوانستیم همه امکانات یک ملت و منابع سرشار آن را برای جنگ و دفاع از سرزمین آماده کنیم؟ و بعضاً افراد و ارگان ها به عدم پشتیبانی از جنگ متهم می شوند درصورتیکه امروز پس از گذشت سی سال از جنگ، هنوز به هیچ راهکار و دستورالعملی برای ورود احتمالی به چنین جنگی نرسیده و پیش بینی نکرده و راهکارهای وارد کردن یک ملت و منابع آن در یک جنگ فرسایشی را بررسی نکرده ایم و... موضوعات دیگری در این سطح مانند: مبانی اندیشه نظامی کارآمد در جنگ ایران و عراق، دیپلماسی جنگ ایران و عراق، حقوق بین الملل در جنگ ایران و عراق و در سطوح عملیات و تاکتیک، بررسی فرماندهی مشترک در عملیات ها، بررسی تناسب علمی بودن راهکارهای عملیاتی در جنگ ایران و عراق و اصولاً بحث و بررسی پیرامون عملیات های مختلف می تواند راه گشای آینده علوم نظامی و دفاعی کشور باشد و در آن صورت است که ما برای سایر جنگ ها و درگیریهای نظامی منطقه می توانیم نظریه پردازی نماییم.