1- کتاب روزهای پایداری در پنج فصل تنظیم شده است که به شرح زیر است:

فصل اول؛ پیش از تهاجم. برای بررسی این موضوع از 31 عنوان فرعی استفاده شده است.

فصل دوم؛ تهاجم. برای بررسی این موضوع از 45 عنوان فرعی استفاده شده است.

فصل سوم؛ روزهای پایداری. برای بررسی این موضوع از 112 عنوان فرعی استفاده شده است.

فصل چهارم؛ فتح خرمشهر. برای بررسی این موضوع از 37 عنوان فرعی استفاده شده است.

فصل پنجم؛ ضمائم. در دو بخش تنظیم شده است. بخش اول شامل پی نوشت است که در 7 عنوان تنظیم شده و بخش دوم شامل نمایه کتاب است.

2- ساختار، فصل ها و عناوین فرعی در دوره زمانی پیش از تهاجم تا فتح خرمشهر، با 232 عنوان، شامل مجموعه ای از مباحث سیاسی، نظامی، امنیتی، فرهنگی و اقتصادی در باره جنگ است. تکثر در عناوین فرعی، متأثر از رویکرد و نقش آقای هاشمی در جنگ و انقلاب است. به همین دلیل با مطالعه کتاب می توان برداشت نسبتاً جامع وکاملی از تفکر و عملکرد آقای هاشمی در جنگ و دامنه موضوعات و مسائل، در مقطع یاد شده بدست آورد. از این حیث کتاب قابل توجهی است که به لحاظ موضوع و روش، کم نظیر است.

3- ساختار کتاب به دلیل پیروی از روش «کارنامه و خاطرات نویسی»، همچنین تفکر و روش آقای هاشمی در جنگ و انقلاب، در عین تنوع و گسترده‌گی، موجب نوعی پراکندگی شده است. به همین دلیل آنچه بعنوان «سخن آغاز» و با امضاء آقای هاشمی، از صفحه 19 تا 43 نوشته شده است، در واقع برای رفع پراکندگی موجود در کتاب، بسیار سودمند و از جهات مختلفی اهمیت دارد.

4- بخش «سخن آغاز» به قلم آقای هاشمی، در 12 عنوان تنظیم و همانند یک مقاله درباره دوره «پیش از تهاجم تا فتح خرمشهر» نگارش شده است. این بخش از چند جهت اهمیت دارد: نخست اینکه؛ با توجه به تنظیم مجدد گفتار و نوشتار ایشان، نوعی جمع بندی جدید از یک دوره است و علاوه بر این، نشان می دهد موضوعات و مسائل مهم در دوره یاد شده، از نظر آقای هاشمی کدام است؟ همچنین ایشان از موضوعات یاد شده، چه تحلیلی دارد؟ با توضیح یاد شده، بخش آغاز سخن، بیانگر تفکر و تحلیل آقای هاشمی از «دوره پیش از تهاجم تا فتح خرمشهر» است، در حالیکه سایر مطالب بیشتر گزارش از «مواضع و اقدامات» ایشان است که در سایر منابع نیز آمده است، اما در این کتاب به صورت گزارش تنظیم شده است.

5- آقای هاشمی به عنوان راوی وقایع جنگ و انقلاب، در این کتاب از دو روش متفاوت استفاده کرده است. گاهی راوی وقایع از بیرون است، به این معنا که مواضع و تحلیل خود را بیان کرده است و در مواردی راوی وقایع از درون است، به این معنا که سازوکارهای شکل گیری واقعه را بر اساس نقشی که داشته، نوشته است. استفاده از روش دوگانه در موارد زیادی تشخیص مرز میان گزارش واقعه و توضیح عملکرد آقای هاشمی و تحلیل از واقعه را، با دشواری همراه کرده است.  ادامه دارد ...