خبرگزاری فارس در تاریخ 28/7/93 در گزارشی از دومین همایش «عصر هنر انقلاب» به نقل از آقای گلعلی بابایی نوشته است: « قدمی اولین کسی است که پرچم روایت گری جنگ را بلند کرد.» وی در ادامه از محمدحسین قدمی نویسنده کتاب «جشن حنابندان» تجلیل نموده است. نظر به اهمیت و اعتبار علمی و مسئولیت اجرایی برادر عزیزم جناب آقای گلعلی بابایی، بعنوان رئیس سازمان هنری و ادبیات دفاع مقدس و همچنین انتشار این خبر در خبرگزاری فارس که برای بسیاری از رسانه ها، مراکز و اشخاص مرجعیت دارد، لازم دانستم، برای اصلاح یک واقعه تاریخی و جلوگیری از تحریف آن، برای نگارش یادداشت حاضر اقدام کنم.

1) اگر «روایت‌گری جنگ» به اعتبار حضور راویان در مناطق جنگی و صحنه عملیات باشد، راویان دفتر سیاسی سپاه از خرداد سال 1360 با حضور در مناطق غرب و جنوب کشور، اقدام به گفتگو با عاملان و شاهدان صحنه جنگ، همچنین جمع آوری اسناد کردند. از عملیات طریق القدس در آذرماه 60 زمینه حضور در قرارگاهها فراهم شد و سرانجام از عملیات فتح المبین تا پایان جنگ، راویان در ساختار فرماندهی جنگ در کنار فرماندهان در همه سطوح حضور داشتند.

2) نتایج حاصل از تلاش راویان دفتر سیاسی سپاه که پیش از این در زمان جنگ، بعنوان «بچه های دفتر سیاسی» مشهور بودند، و اکنون در مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس فعالیت می کنند، علاوه بر وجود بیش از 30هزار نوار ضبط شده از جلسات و فرماندهی نبرد، همچنین میلیون ها برگ سند، تهیه بیش از صدها جلد کتاب، نشریه و گزارش عملیاتی- اسنادی، عادی و طبقه بندی شده از جنگ، می باشد.

3) نگارش کتاب «هم پای صاعقه» بعنوان گزارش عملکرد لشکر 27 محمد رسول الله(ص) از سوی برادران عزیز حسین بهزاد و گلعلی بابایی که توجه رهبر معظم انقلاب را به خود جلب نمود، در بخش هایی با استناد به نوار جلسات، تحت عنوان «آرشیو نوار معاونت فرهنگی لشکر 27 محمد رسول الله(ص)» در پاورقی این کتاب، نوشته شده است. گرچه تنها در مقدمه کتاب به نام آقای رزاق زاده اشاره شده است، ولی  نوارهای یاد شده از سوی راویان این مرکز، بویژه برادران عزیز آقایان دکتر شفیعی، رزاق زاده، علی ایزدی و مرحوم حاج حسین داورزنی و سایر عزیزان  ضبط و ثبت شده،  و برای نگارش نقش لشکر 27 در جنگ، در اختیار آنها قرار داده شد.

4) با عنایت به توضیحات یاد شده، چگونه رئیس محترم سازمان هنری و ادبیات دفاع مقدس،  کتاب برادر گرامی جناب آقای قدمی، با نام « جشن حنابندان» را که در سال 1368 چاپ شده است، بعنوان پرچمدار روایتگری جنگ لقب داده است؟ آیا نباید در موضوع جنگ و «راوی‌گری»، دقیق تر سخن گفت تا حقوق معنوی نهادها و اشخاص، تحریف نشود؟ امید است از این تحریف تاریخی از سوی مسئول محترم یک نهاد رسمی جلوگیری و موضوع از سوی ایشان و خبرگزاری فارس اصلاح شود.