از نظر تاریخی؛ روز سوم آبان بعنوان روز سقوط خرمشهر ذکر می شود، اما برابر اسناد و گزارش های موجود؛ در 24 مهر 1359، با نزدیک شدن دشمن به مسجد جامع و سپس پل خرمشهر، در واقع خرمشهر به «خونین شهر» تبدیل و موازنه نیروها در زمین تغییر کرد. به عبارت دیگر؛ شمارش معکوس برای سقوط خرمشهر، در روز 24 مهر آغاز و در سوم آبان به پایان رسید.  هم اکنون با توجه به حضور نسل جدید در خرمشهر و ضرورت گسترش فرهنگ مقاومت، با تجلیل از «مقاومت مردمی در خرمشهر»، بر دو نکته می توان تاکید کرد:

        خرمشهر امروز

1- مقاومت در خرمشهر، بدون تردید برجسته ترین نماد مقاومت مردمی ملت ایران در برابر تجاوز ارتش عراق است که، نه تنها الهام بخشِ شکل گیری جنگ مردمی در سایر مناطق جنگی بود، بلکه بمثابه فرهنگ و الگوی مقاومت، ماهیت جنگ دفاعی ایران را آشکار کرد. مقاومت در خرمشهر نه تنها آبادان را از اشغال رهانید، بلکه اعتماد بنفس حاصل از دفاع در برابر دشمن، ادامه مقاومت و تسلیم ناپذیری را امکان پذیر کرد. در واقع مقاومت مردمی در جغرافیای خرمشهر، بر «جغرافیای جنگ» و سپس «جغرافیای فرهنگ جامعه ایران» و تعین هویت دفاعی آن سایه افکند. چنانکه هم اکنون نگرش به تهدیدات و ضرورت مقابله با ان، همچنین مفهوم بندی جنگ ایران و عراق در ذیل عنوان «دفاع مقدس»، مولفه های «خرد دفاعی جامعه ایران» را برامده از مقاومت در خرمشهر شکل داده است. 

 2- گرچه از نظر تاریخی؛ مقاومت در خرمشهر بمثابه یک الگوی مقاومت در جنگ مردمی، همواره مورد اشاره و استناد قرار خواهد گرفت، اما آنچه در خرمشهر رخ داده، «فروپاشی یک زندگی» و آغاز زندگی جدید در جنگ است. مقاومت در خرمشهر به دلیل مشارکت نیروهای مردمی، ارتش و سپاه، مقاومت «ملی- مردمی» در برابر دشمن است. آنچه امروز در خرمشهر جریان دارد؛ در امتداد تجلیل از فرهنگ مقاومت نیست، بنابراین باید با «اراده ملی و همگانی»، نماد مقاومت ملی- مردمی را در خرمشهر از طریق پویایی و حیات مجدد در این شهر خاطره انگیز و مقاوم، پاس نهاد. در غیر اینصورت مقاومت در خرمشهر، در گرد و غبار تاریخ دفن خواهد شد. در واقع «حیات مجدد خرمشهر» بمنزله تعمیق و گسترش فرهنگ مقاومت است، زیرا امکان سخن گفتن در باره مقاومت و ضرورت تداوم آن را، فراهم خواهد کرد.